“Roken en drinken zijn uit den boze”
Honderdjarige mevrouw Plomp:
“Roken en drinken zijn uit den boze, en niet de zondag, maar de zaterdag is de rustdag. Dat heeft de Heer zo bepaald.” De op 15 juli honderd jaar geworden mevrouw E.J.E. Plomp heeft nog steeds uitgesproken standpunten en meningen.
De tv is niets, voetballen is zakkenvullerij, het eten is niet lekker en zij vindt dat de verpleegkundigen niet lang genoeg bij haar kunnen blijven. Een wens, die veel bewoners van verzorgingshuizen ongetwijfeld hebben.
In haar kamer in het verzorgingshuis Houthaghe, temidden van herinneringen oproepende foto´s zegt zij: “Ik ben zevende dag adventist, dus de mens moet rusten op de zaterdag en niet op de zondag. Ik lees nog steeds de bijbel, en ook mooie boeken, alleen worden mijn ogen gauw moe.”
Mevrouw Plomp heeft tot haar 95ste zelfstandig gewoond en als het aan haar lag, deed ze dat nog. “Ik maak van mijn hart geen moordkuil. Ik zou wel willen roepen: kom allemaal naar een verzorgingshuis, maar dat doe ik niet. Zo lang mogelijk op jezelf wonen, dat is mijn advies.”
Emancipatie
Mijn moeder”, zegt dochter Marijke Plomp, “heeft eigenlijk de emancipatie uitgevonden. Zij heeft altijd gewerkt, wilde zelfstandig blijven en was van niemand afhankelijk.”
Dat werken deed zij onder meer als verpleegster en in de huishouding. Dochter Plomp: “Zij had dus haar eigen inkomsten en bepaalde op een gegeven moment: “Wij gaan in de zomermaanden weg. Mijn vader naaide met mijn moeder een tent en mijn vader maakte een karretje voor achter de fiets en dan gingen we met z´n allen naar Zandbergen in Huis ter Heide. Later kwam er een houten huisje en mijn moeder regelde ook een stacaravan. Nog zo iets, ik kwam, het was 1968, van vakantie terug en toen had ze de woonkamer geheel nieuw ingericht. De initiatieven kwamen dus van mijn moeder, van mijn vader hoefde het allemaal niet.”
Vader Plomp was meubelmaker, samen hebben ze drie kinderen, twee zonen en een dochter, met leeftijden van 68, 62 en 52 jaar. “Ik heb ook al achter- achter kleinkinderen.” Terugkijkend op een eeuw leven op deze aarde: “Ik heb uiteraard een bewogen leven gehad, ook verdriet gekend.”
Dan, een beetje trots, in ieder geval met respect: “Vier koninginnen heb ik meegemaakt. Koningin Emma, Wilhelmina, Juliana en nu Beatrix.” De honderdjarige heeft niet zo veel wensen meer, echt veel ouder worden wil ze niet. Ze mompelt: het is zo wel goed.
Verwendag
Donderdag 15 juli was voor mevrouw Plomp echt een verwendag in Houthaghe. De gehele dag had zij een privézuster die zij goed kent. Met de eerst verantwoordelijk verzorgende Brenda Spaans had de feesteling deze verwendag samengesteld. Haar voordeur en rolstoel waren door de nachtdienst versierd. Brenda had een uitgebreid ontbijt gemaakt: zachte puntjes met aardbeien omdat mevrouw hier zo dol op is. Daarna is zij in een bubbelbad gestopt, waar ze bijzonder van heeft genoten. Om elf uur hebben alle personeelsleden gezongen voor mevrouw Plomp.
Brenda verwende de aanwezigen met cake, aardbeien en slagroom. Mevrouw Plomp was hierdoor erg ontroerd en bedankte alle personeelsleden hartelijk. De lunch bestond uit haring en wittebrood (wederom een favoriete maaltijd voor de jarige).
Na het rustuurtje werd mevrouw Plomp feestelijk ontvangen in de recreatiezaal en kreeg zij bezoek van wethouder Karsten Klein. Toen ook werd de taart met 100 jaar erop aangesneden.
Mevrouw Plomp ontving ongeveer zestig genodigden voor een receptie en at daarna met directe familieleden een feestmaaltijd in de lounge. Het was een heel geslaagde dag; de jarige heeft zichtbaar van alle verwennerijen genoten.
Foto: De honderdjarige mevrouw Plomp krijgt bezoek van wethouder Klein.
“Roken en drinken zijn uit den boze, en niet de zondag, maar de zaterdag is de rustdag. Dat heeft de Heer zo bepaald.” De op 15 juli honderd jaar geworden mevrouw E.J.E. Plomp heeft nog steeds uitgesproken standpunten en meningen.
De tv is niets, voetballen is zakkenvullerij, het eten is niet lekker en zij vindt dat de verpleegkundigen niet lang genoeg bij haar kunnen blijven. Een wens, die veel bewoners van verzorgingshuizen ongetwijfeld hebben.
In haar kamer in het verzorgingshuis Houthaghe, temidden van herinneringen oproepende foto´s zegt zij: “Ik ben zevende dag adventist, dus de mens moet rusten op de zaterdag en niet op de zondag. Ik lees nog steeds de bijbel, en ook mooie boeken, alleen worden mijn ogen gauw moe.”
Mevrouw Plomp heeft tot haar 95ste zelfstandig gewoond en als het aan haar lag, deed ze dat nog. “Ik maak van mijn hart geen moordkuil. Ik zou wel willen roepen: kom allemaal naar een verzorgingshuis, maar dat doe ik niet. Zo lang mogelijk op jezelf wonen, dat is mijn advies.”
Emancipatie
Mijn moeder”, zegt dochter Marijke Plomp, “heeft eigenlijk de emancipatie uitgevonden. Zij heeft altijd gewerkt, wilde zelfstandig blijven en was van niemand afhankelijk.”
Dat werken deed zij onder meer als verpleegster en in de huishouding. Dochter Plomp: “Zij had dus haar eigen inkomsten en bepaalde op een gegeven moment: “Wij gaan in de zomermaanden weg. Mijn vader naaide met mijn moeder een tent en mijn vader maakte een karretje voor achter de fiets en dan gingen we met z´n allen naar Zandbergen in Huis ter Heide. Later kwam er een houten huisje en mijn moeder regelde ook een stacaravan. Nog zo iets, ik kwam, het was 1968, van vakantie terug en toen had ze de woonkamer geheel nieuw ingericht. De initiatieven kwamen dus van mijn moeder, van mijn vader hoefde het allemaal niet.”
Vader Plomp was meubelmaker, samen hebben ze drie kinderen, twee zonen en een dochter, met leeftijden van 68, 62 en 52 jaar. “Ik heb ook al achter- achter kleinkinderen.” Terugkijkend op een eeuw leven op deze aarde: “Ik heb uiteraard een bewogen leven gehad, ook verdriet gekend.”
Dan, een beetje trots, in ieder geval met respect: “Vier koninginnen heb ik meegemaakt. Koningin Emma, Wilhelmina, Juliana en nu Beatrix.” De honderdjarige heeft niet zo veel wensen meer, echt veel ouder worden wil ze niet. Ze mompelt: het is zo wel goed.
Verwendag
Donderdag 15 juli was voor mevrouw Plomp echt een verwendag in Houthaghe. De gehele dag had zij een privézuster die zij goed kent. Met de eerst verantwoordelijk verzorgende Brenda Spaans had de feesteling deze verwendag samengesteld. Haar voordeur en rolstoel waren door de nachtdienst versierd. Brenda had een uitgebreid ontbijt gemaakt: zachte puntjes met aardbeien omdat mevrouw hier zo dol op is. Daarna is zij in een bubbelbad gestopt, waar ze bijzonder van heeft genoten. Om elf uur hebben alle personeelsleden gezongen voor mevrouw Plomp.
Brenda verwende de aanwezigen met cake, aardbeien en slagroom. Mevrouw Plomp was hierdoor erg ontroerd en bedankte alle personeelsleden hartelijk. De lunch bestond uit haring en wittebrood (wederom een favoriete maaltijd voor de jarige).
Na het rustuurtje werd mevrouw Plomp feestelijk ontvangen in de recreatiezaal en kreeg zij bezoek van wethouder Karsten Klein. Toen ook werd de taart met 100 jaar erop aangesneden.
Mevrouw Plomp ontving ongeveer zestig genodigden voor een receptie en at daarna met directe familieleden een feestmaaltijd in de lounge. Het was een heel geslaagde dag; de jarige heeft zichtbaar van alle verwennerijen genoten.
Foto: De honderdjarige mevrouw Plomp krijgt bezoek van wethouder Klein.
